Climbing Works & Unit E Ziyareti | Arman Zonuzi – Climbing Posts

Geçtiğimiz günlerde Birleşik Krallık Milli Takımı’nın resmi antrenman salonu olan Climbing Works ve Unit E’ye gitme şansım oldu. Climbing Works’ten (CW) biraz bahsetmek istedim çünkü diğer salonlara göre daha küçük ve basit bir yapısı olsa da bir milli takımın ihtiyaçlarını karşılayacak donanıma sahip. Milli takım üyeleri, salondaki boulder problemlerinde antrenman yaparak kendilerini Olimpiyatlar’a ve çeşitli Dünya Kupaları’na hazırlıyor. Olimpiyatlar demişken; Uluslararası Spor Tırmanış Federasyonu (IFSC), Climbing Works’un kurucularından, 1994’ten beri profesyonel seviyede rota yapıcılıkla uğraşan Percy Bishton’u, 2021 Olimpiyatları’na, boulder disiplininin baş rota yapıcısı olarak atadı.

Sheffield’in dört tırmanış salonundan biri olan CW, hizmete 2006 yılında başladı ve döneminin en büyük boulder salonuydu fakat günümüzde bu ünvan İngiltere özelinde Depot Climbing Sheffield’a ait. 2013 yılındaki yenileme çalışması neticesinde Climbing Works çatısı altında,1500 m2 tırmanış yüzeyi mevcut. BMC (British Mountainering Council – İngiltere Dağcılık Kurulu) CW’yi 2014 yılında Birleşik Krallık’ın (BK) ilk “Ulusal Performans Merkezi” (National Performance Centre) olarak ilan etti. Bu unvan elbette beraberinde bazı avantajlar ve sorumluluklar da getirdi. Ulusal yapı, salonlardaki rotaların belli bir standarda sahip olmasını sağlıyor ve ulusal/uluslararası yarışmaları destekliyor, mesela “CWIF” yarışmasını bu kapsamda değerlendirebiliriz.

CW’nin Ulusal Performans Merkezi olmasıyla devlet tarafından ekonomik destek aldığını söyleyebiliriz çünkü IFSC resmi tutamak üreticilerinden biri olan Rockcity’nin websitesine baktığımızda modern elementlerin bir tanesinin £160-300 arasında bir fiyat etiketi olduğu görüyoruz. Aşağıdaki görsellere bakarak bir problemin £2000’a varan tutamak maliyeti olduğu düşünebiliriz. Bunun üstüne rotayı kuracak kişinin saatlik ücretini de eklemek lazım.

Kısacası, salonun milli takımı destekleyecek antrenman koşullarını sağlaması gerekiyor ki bu da konuyu Unit E’ye getiriyor.

Climbing Works Berghouse yarışma duvarı. CWIF yarışmaları bu duvarda düzenleniyor. Senenin geri kalanında da modern müsabaka tarzı boulder problemleri kuruluyor. Fotoğraf: Arman Zonüzi Arşivi
Climbing Works Berghouse yarışma duvarı. CWIF yarışmaları bu duvarda düzenleniyor. Senenin geri kalanında da modern müsabaka tarzı boulder problemleri kuruluyor. Fotoğraf: Arman Zonüzi Arşivi

Unit E

İngiltere’nin endüstriyelleştiği sırada Sheffield, demir/çelik üretimi açısından oldukça önemli bir yere sahipti bu nedenle günümüzde de Sheffield yapımı makaslar, bıçaklar, testereler ve benzeri eşyalar dünya çapında ünlüdür. Haliyle şehrin her tarafında ufak atölyelerin, fabrikaların kalıntıları var; CW de bu kalıntılardan nasiplendi ve eski, ufak endüstriyel bir alanda yer almakta. Logolarındaki vinç kancasının da salonun içinde bulunan eski vinç kancasından esinlenilerek tasarlandığını tahmin ediyorum. Bu alandaki binalara da Unit A, B, C… şeklinde isimler verilmiş zamanında, Unit E ismi de buradan geliyor aslında.

Bu alan, ana binadan ayrı ve mesai saatleri içinde halka kapalı. Akşam 5’ten sonra ve hafta sonları halka açık, isteyen gidip buradaki problemleri deneyip spor salonunda ağırlık antrenmanı yapabiliyor. Unit E’deki rotalar bana söylendiği kadarıyla “Font 7a” zorluk seviyesinden başlıyor ancak rotalara net bir zorluk derecesi de verilmiyor çünkü buradaki bakış açısı biraz farklı. Bu rotalar sporcuları çeşitli açılardan eğitmek için yapılmış, doğal olarak zorluk dereceleri var ama bu bir sayıyla belirlenip rotanın kenarına yazılmıyor veya renklerle belirlenmiş bir skala yok.

Climbing Works - Unit E'deki problemlerden birisi.
Unit E’deki problemlerden birisi. Bu problemi daha önce internette görmüştüm ve diğerlerinden daha güce dayalı olduğu için deneyebileceğimi düşünüyordum. Başlangıç tutamakları ve ikinci tutamaklar arasındaki mesafeyi görünce fikrim değişti. Fotoğraf: Arman Zonüzi Arşivi

Büyük tutamaklar, devasa elementler, kaygan yüzeyler…

Problemlerin hepsi modern, devasa elementlerden oluşuyor ve sporcuları esneklik, koordinasyon ve denge gibi günümüzün tırmanış yarışmalarının gerektirdiği alanlarda test ediyor, eğitiyor. Özellikle yarışmalarda dikkatinizi çekmiştir, başlangıçta elinizi ayağınızı nereye koyacağınız bantlarla belirlenir. Denediğim birkaç problemde bu başlangıç pozisyonuna bile girememek, profesyonel sporcuların bulunduğu seviyeyi bir kez daha görmemi sağladı. Bu problemleri internette görünce “Ya ben de yaparım” diyordum ama boyumun ölçüsünü aldım. Ayrıca, problemlerde gri renkli cep tutamaklar mevcut, bunlar problemin bir parçası değil ancak antrenman sırasında problemin üst kısımlarına kolayca ulaşılmasını sağlıyor.

Problemlerde dikkatimi çeken bir diğer detay ise, tutamaklarda neredeyse hiç pozitif açının olmamasıydı. Krimpler bile dar olmaları bir yana, alışık olduğumuz anlamda tutup kendinizi çekeceğiniz bir yüzeye sahip değiller. Bunun yanında tamamen parmaklarınız/elleriniz ve tutamak arasındaki sürtünmeye güvenmek zorundasınız. Güce dayalı bir problem kurulursa günümüzün modern yarışmalarında ayrıştırıcı olmayacaktır, halbuki problemlerin amacı ise tamamen sporcuyu duvardan düşürmek, geri tükürmek üzerine kurulu.

“… güçten ziyade esnekliğe ve koordinasyona ihtiyaç var…”

Bahsettiğim rotalarda başarılı olmak için güçten ziyade esnekliğe ve koordinasyona ihtiyaç var, bu durum negatif açılı rotalarda da geçerli. Yaptığınız dinamik bir hareketten sonra asla güzel bir tutamağa ulaşmıyorsunuz. Dual Texture (yarısı pürüzlü yarısı pürüzsüz yüzey) tutamaklar çok yaygın kullanılıyor, yani toe ya da heel hook gibi teknikleri gözleriniz kapalı uygulayabilmeniz gerekiyor. İlginç bir diğer detay ise, alttaki fotoğraflarda görmüş olduğunuz duvardaki yeşil ve beyaz boyalı kısımlar sürtünmeliyken boyasız, doğal ahşap rengindeki kısımlar kaygan bir dokuya sahip. Yani sadece elementler değil, duvarın kendisi de Dual Texture diyebiliriz.

Climbing Works Unit E Splash Wall. Fotoğraf: Arman Zonüzi Arşivi
Climbing Works Unit E Splash Wall. Fotoğraf: Arman Zonüzi Arşivi

Cep yok cep!

Salonda büyük bir splash wall bulunmakta. Burada sporcular kendi yarattıkları problemlerde çeşitli antrenmanlar yapabiliyorlar. Japonya’daki duvarlar kadar olmasa da oldukça kalabalık. Yaklaşık 40 derecelik bir eğimi olduğunu söyleyebiliriz. Büyük elementler, pincler ve krimpler var sadece.

Tasarımı, fonksiyonelliği ve görselliği birleştiren tutamaklara da rastlamak mümkün, bazısı benim çok hoşuma gitti. Aşağıdaki örnekte, tutamağın bordo kısmı vernikli ve pürüzsüz bir yüzeye sahipken ahşap renkli kısmı tutmaya uygun. Bunun bir tutamak olduğunu, tırmanıcı haricinde pek kimsenin görmeyeceğini, pis ve tozlu elle tutulacağını, hatta yeri geldiğinde ayakla basılacağını düşünürsek harcanan emek oldukça etkileyici.

Climbing Works - Matt Cousins yapımı krimp. Fotoğraf: Arman Zonüzi Arşivi
Matt Cousins yapımı krimp. Fotoğraf: Arman Zonüzi Arşivi

Normalde gümüş rengi standart vidalar kullanılırken burada görselliği tamamlayan altın rengi bant ve altın rengi vidaları da unutmamak lazım. Buna benzer birkaç tutamak Splash Wall’da da yer alıyordu. Percy Bishton’a bunları kimin yaptığını sordum. Fotoğraftaki tutamağı milli takım üyelerinden Matt Cousins, Guchi Grains markası adı altında yapıyormuş. Ekibin bir kısmı bu işle uğraşıyormuş hobi olarak. Ne diyelim, eline sağlık ben çok beğendim. 🙂

Unit E’de dikkatimi çeken bir ufak bir detay vardı: Yarışmalarda kazanılan kupalar ve madalyalar göz önünde değil de, tırmanış alanıyla fitness bölümünün bulunduğu alanı bağlayan dar ve karanlık bir koridorda sergilenmekte.

Atletlere yarışmalarda verilen numaralar da ödüllerin yanında sergileniyor. Fotoğraf: Arman Zonüzi Arşivi - Climbing Works
Atletlere yarışmalarda verilen numaralar da ödüllerin yanında sergileniyor. Fotoğraf: Arman Zonüzi Arşivi – Climbing Works

Mini Works

Yazıyı bitirmeden Mini Works’ten de bahsetmemek olmaz. Burası Climbing Works bünyesinde bulunan, çocuklar için tasarlanmış bir tırmanış salonu ancak henüz burayı ziyaret etme şansım olmadı.

Buradaki duvarlar normal salona göre daha alçak ve problemler çocuklar için tasarlanmış, bu nedenle tutamaklar arasındaki mesafe daha kısa ama bu demek değil ki buradaki problemler çok kolay! Çocukları, onların seviyelerinde zorlayacak negatif – pozitif açılar, krimpler, sloplar vs yine bulunmakta. Farklı zorluk seviyelerinde çeşit çeşit problemler var, sadece birkaç rotanın olduğu bir oyun alanı değil burası. Buradaki rotalar CW’nin baş rota yapıcıları tarafından kuruluyor ve düzenli olarak yenilenmekte. Açıkçası Mini Works’e ve dolayısıyla çocuklara verilen önem beni oldukça etkiliyor.

Son olarak, bu sıralar havalar oldukça kötü olduğu için kapalı salonlara mecbur kaldım ama güneş çıkar çıkmaz Peak District’e gideceğim. Ziyaret etmek istediğim Birchen Edge, Roaches, Froggatt, Stanage gibi popüler boulder bölgeleri var ve buralarla ilgili tecrübelerimi de paylaşmaya çalışacağım, umarım okuması keyifli oluyordur.

Soru sormak veya bi “Hi!” demek isterseniz instagramdan yazabilirsiniz. 🙂

Kaynaklar

Climbing Works – National Performance Center

Climbing Works Hakkında

Percy Bishton Hakkında

Percy Bishton İnternet Sitesi

RockCity Tutamakları

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir